سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
150
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
حضرت فرمودند : خير مگر آنكه قاتل ذمّى بر كشتن ايشان عادت كرده باشد . راوى مىگويد : راجع به اين مسئله از جنابش عليه السلم پرسيدم كه آيا مسلمان را بوسيله اهل ذمّه و اهل كتاب مىكشند ؟ حضرت فرمودند : خير مگر آنكه قاتل ذمّى و اهل كتاب بر كشتن ايشان عادت كرده به نحوى كه كشتار آنها را ترك نكند در اين صورت البته او را بخوارى و زارى مىكشند چه آنكه وى مفسد فى الارض محسوب شده و جهتش آن است كه خونى را كه خداوند متعال تحريم كرده مرتكب ريختن آن گرديده . قوله : و قد سبقه الاجماع : ضمير منصوبى در [ سبقه ] به ابن ادريس ( ره ) عود مىكند . قوله : انّه ان اعتاد قتل اهل الذّمة : ضمير در [ انّه ] و [ اعتاد ] به مسلمان راجعست . قوله : اقتص منه : ضمير در [ منه ] به مسلمان عود مىكند . قوله : بعد ردّ فاضل ديته : ضمير در [ ديته ] به مسلمان عود مىكند و ديه ذمّى معادل هشتصد در هم و ديه ذميّه نصف آن يعنى چهار صد در هم مىباشد . قوله : رواية اسماعيل ابن الفضل عن الصادق عليه السلام : اين روايت را مرحوم شيخ الطائفه در كتاب تهذيب طبع جديد ج ( 10 ) ص ( 189 ) به اين شرح نقل فرموده : احمد بن محمّد ، از علىّ بن الحكم ، از ابان ، از اسماعيل بن الفضل و حسين بن سعيد ، از قاسم بن محمّد و فضّالة ، از ابان ، از اسماعيل بن